Een huis met een lang geheugen.
Van apothekersrecepten tot het receptenboek van vandaag. Hetzelfde pand, een nieuwe ambacht.
Een dorpsapotheek aan de Teylersstraat.
Halverwege de negentiende eeuw stond aan de Teylersstraat een pand waar de dorpsapotheker zijn recepturen met de hand bereidde. Vijzels, balansen, glaspotjes met latijnse etiketten. De apotheek was niet alleen een plek voor medicijnen, maar ook voor advies, voor zorg, voor een goed gesprek aan de toonbank.
Veel van die oorspronkelijke inrichting bleef behouden toen het pand een andere bestemming kreeg. De houten kasten, de glazen flessen, de stilte van een ruimte waar mensen kwamen om verzorgd te worden. We hebben dat niet willen wegrestaureren. We hebben het opnieuw willen gebruiken.
Dezelfde aandacht voor het detail. Een ander recept.
De keuken van vandaag.
Chef Peter leidt een keukenbrigade die werkt met respect voor het seizoen en de regio. Vlees van het Twentse rund, vis van de Noordzee, groenten van telers uit de buurt. De gerechten zijn verfijnd zonder pretentieus te worden. Een filet die rosé wordt gebakken. Een coquille op een crème van bloemkool. Een dessert van rabarber, chocolade en honing.
Carte blanche is mogelijk. Het Menu de Chef in vier tot zes gangen is een uitnodiging om de keuken het werk te laten doen. Geef vooraf uw allergenen door en wij stemmen het menu daarop af. Niets wordt zomaar op tafel gezet.
De wijnen, gekozen door Desiree en Lisa.
Een wijnkaart is een mening. Onze sommeliers Desiree en Lisa kiezen wijnen die iets te zeggen hebben naast het bord. Niet de bekendste namen, maar de wijnen waarvan zij vinden dat ze hier thuishoren. Een glas dat het gerecht oplift, een fles voor een lange avond, een High Wine voor wie iets anders dan een aperitief wil.
Aan tafel vertellen ze graag wat er in het glas zit. Vraag het hun gerust.
Erkend, maar nooit klaar.
Erkenningen door Euro-Toques, Lekker500 en Twintig Culinair zijn waardevol. Wat ons elke avond opnieuw aan het werk zet is iets anders: een gast die zegt dat het smaakte zoals het thuis hoorde te smaken. Een tafel die later weggaat dan gepland. Een lege bord dat terugkomt uit de zaal.
"Een lege bord zegt meer dan een sterrenrecensie."
Wat ons hier houdt.
Losser is geen grote stad. Twente is geen culinaire hoofdstad. En toch komen mensen van ver om hier te eten. Dat is niet onze verdienste alleen. Het is ook de plek, het pand, de geschiedenis die zich laat proeven in de aandacht waarmee wij koken. Wij voelen ons gastheer van iets dat groter is dan onszelf.
Het verhaal proeft beter dan dat het leest.
Reserveer een tafel en laat de keuken het laatste woord doen.